خريج سجون ( الجزء الخامس )
 |
| خريج سجون ( الجزء الخامس ) |
فى اليوم التانى ، رفاعى كان هيموت من القلق ، بعد ما كان واثق من كل
حاجه ، بقا شاكك فى صوابع ايده ، اما زين فكان كل ما يشوف رفاعى وهو متوتر كده
يضحك عليه ، زى ما يكون واثق من نفسه .
جه مهندس غريب ، دخل موقع العمارات وعرف نفسه للمعلم راضى ، وطلب يشوف
رسومات العاير .
طبعا المعلم راضى كان لازم يتصل بالحاج عبد السلام علشان يسأله عن
المهندس الغريب ده ، وسعتها امر الحاج عبدالسلام المعلم راضى انه ينفذ اى حاجه
يطلبه المهندس ده .
المهندس قعد حوالى ساعه وبعديها خلص شغله وقبل ما يمشى سأله المعلم
راضى وقاله : خير يا باش مهندس ، فى حاجه حصلت ، الحاج عبدالسلام عاوز يشوف ايه فى
الشغل ؟
المهندس : لا ابدا يا معلم ، الراجل بيطمأن على فلوسه ده حقه .
المعلم راضى : مقولناش حاجه يا باش مهندس ، بس الحاج عبدالسلام متصلش
بيا وقالى ، زى ما يكون عاوز يكبس علينا وكاننا بنعمل حاجه غلط .
تبسم المهندس وقال : لا ابدا يمكن نسى يتصل عليك ، على العموم شغلك زى
الفل يا معلم راضى .
مشى المهندس ، بس المصيبه ان رفاعى كان واقف جنب المهندس والمعلم راضى
وسمع كلامهم ، وطبعا لما سمع المهندس وهو بيقول للمعلم راضى ان شغله زى الفل ،
سعتها عرف رفاعى ان الكلام اللى قاله زين غلط ، وسعتها جرى وراح لزين وهو شغال ،
ومسكه من ايده ووقفوا فى مكان مدارى شويه وقال رفاعى لزين : شفت المصيبه يا زين ،
كلامك طلع غلط .
زين : كلام ايه يا رفاعى اللى طلع غلط ؟
رفاعى : كلامك ان المعلم راضى حرامى وبيسرق الحاج عبد السلام .
زين : وانت عرفت منين انه غلط ؟
رفاعى : انا سامع المهندس اللى جه من عند الحاج عبد السلام وهو بيقول
للمعلم راضى ان شغله مظبوط .
زين : ازاى الكلام اللى انت بتقوله ده ، انا متأكد ان راضى بيسرق فى
العماير .
رفاعى : يعنى المهندس ده كمان مابيفهمش يا زين ، وانت الوحيد اللى
فاهم ، قولى يا زين انت فعلا خريج كليه الهندسه دى ، يعنى معاك شهاده كبيره ، ولا
شكلك دبلوم صنايع وبتشتغلنى ؟
زين اتعصب من كلام رفاعى ، وقاله : انت تقصد ايه يا رفاعى ؟
رفاعى : مقصدش حاجه يا عم زين ، يلا علشان نلحق نهرب من هنا قبل ما
يجى الحاج عبدالسلام يطربق الدنيا فوق دمغنا .
زين : ليه يا عم ، هو احنا اللى سرقناه .
رفاعى : اسمع الكلام يا زين ، الناس دى وصله ، انا اسمع ان الحاج عبد
السلام عنده ابن اخوه ظابط ، يلا قبل ما نرجع السجن تانى .
زين : يعنى لو قريبه ظابط زى ما بتقول مهو اكيد سعتها هيعرف يجبنا ،
اقعد ومتستعجلش على خربها انا لما صدقت انى اشتغلت .
رفاعى : اه منتا مش خايف من حاجه ، مهو الحاج عبدالسلام ميعرفكش ،
وانا اللى فى وش المدفع وهتنفخ .
زين : تشكر يا صحبى ، ده رأيك فيا ، طيب يا رفاعى ، اوعدك ان محدش
هيلمسك ، واللى عاوز يوصلك يبقى لازم يعدى على جثتى الاول .
رفاعى : حقك عليا يا صحبى ، معلش صحبك رفاعى غبى ، سامحنى .
زين : ولا يهمك انت اكتر من اخ ، كفايه انك دخلتنى بيتك فى الوقت اللى
اهلى رمونى فيه .
رفاعى : يلا نروح نكمل شغل ، مايخدش الروح الا اللى خالقها .
فضل رفاعى وزين فى الشغل ، وبعد ساعه تقريبا جه الحاج عبدالسلام ،
طبعا لما شافه رفاعى عرف انه جه وقت الحساب ، بس مبقاش ينفع يهرب ويسيب صحبه زين ،
اكيد هيوصلو لرفاعى عن طريق زين ، وفضل رفاعى فى الشغل .
اول ما وصل الحاج عبد السلام طلب ان يجيله المعلم راضى ، واول ما جه
المعلم راضى قاله الحاج عبدالسلام : انت بسرقنى يا راضى ؟
المعلم راضى : ايه اللى بتقوله يا حاج ، عيب الكلام ده ، هو انا صغير
فى السوق .
الحاج عبد السلام : عيب ايه انت لسه شفت حاجه ، انا هسجنك ، بتغشنى
انت والمهندس بتاع شركتى ، انا هسجنكم يا راضى .
سعتها جه المهندس بسرعه وقال : كلام ايه ده يا حاج ، انا شغال فى
شركتك من خمس سنين .
الحاج عبد السلام : علشان انت واطى ، ماصنتش المرتب اللى بدفعهولك كل
شهر ، بتتفق مع راضى وتسرقونى .
المهندس : يا حاج اكيد فى حاجه غلط .
الحاج عبدالسلام : انا كان نفسى تطلع بريء ، بس المهندس اللى جه وشاف
الشغل اكدلى ان حصل سرقه فى العمارات وقال ان السرقه تعدى ال 500 الف جنيه .
المعلم راضى : طيب اهدى يا حاج وخلينا نقعد نتفاهم .
الحاج عبدالسلام : مفيش تفاهم ، انا هخرب بيتك وهبيعك اللى وراك واللى
قدامك .
المعلم راضى : طيب اهدى يا حاج وهعمل كل اللى انت عوزه .
سكت الحاج عبدالسلام شويه بعد كده قال : هتكتب اعتراف بايدك انك غشيت
انت والمهندس ، وهتكمل شغل فى العماير ومش هتاخد ولا مليم تانى .
المعلم راضى : دا كده كتير يا حاج ، انا كده بيتى هيتخرب .
الحاج عبدالسلام : علشان تفكر الف مره بعد كده قبل ما تغش حد .
المعلم راضى : اللى تشوفه يا حاج ، بس اوعدنى انك مش هتبلغ الحكومه
عنى .
الحاج عبدالسلام : طول ما انت تحت طوعى الاعتراف اللى هتكتبه هيفضل فى
الحفظ والصون .
بعد كده بص الحاج عبدالسلام للمهندس وقاله : انت بقى مشفش وشك تانى فى
شركتى .
بص الحاج عبدالسلام حوليه بيدور على رفاعى ، ولقاه واقف بعيد ، ندا
عليه وحط ايده على كتف رفاعى وقاله : انت من النهارده بقيت الراجل بتاعى ، تعالى
معايا الشركه هتشتغل معايا بالمرتب اللى انت هتحدده .
رفاعى : الله يكرم اصلك يا حاج ، بس الصراحه اللى اكتشف السرقه دى مش
انا دا اخويا وحبيبى زين .
الحاج عبدالسلام : وفين زين ده .
رفاعى : ثوانى وهجيبه يا حاج .
راح رفاعى بسرعه جاب زين ورجع للحاج عبد السلام ووقف زين وقاله الحاج
عبد السلام : انت زين بقى ، قولى عرفت ازاى ان راضى بيسرقنى .
قبل ما يتكلم زين اتكلم رفاعى وقال : زين خريج هندسه يا حاج .
استغرب الحاج عبد السلام وقال : مهندس وشغال فواعلى ، طيب ازاى ؟
زين : ظروف يا حاج .
الحاج عبدالسلام : طيب تعالوا اركبوا معايا العربيه هنروح الشركه
وهناك هنتكلم .
ركب زين ورفاعى العربيه علشان يبداءوا عيشه مختلفه عن اللى عشوها قبل
كده .
بعد ما وصلوا الشركه ، وقعدوا مع الحاج عبد السلام اللى قالهم : من
النهارده انتم هتشرفوا على كل شغل الشركه ، يعنى تلفوا على العمارات اللى بتتبنى
لحسابنا وتراجعوا الحسابات وتشوفوا لو فى حاجه غلط .
زين : هو حضرتك عندك مبانى تانيه بتتبنى غير الخمس عمارات اللى كنا
شغلين فيهم ؟
الحاج عبدالسلام : انا شركتى كبيره يا زين ، وعندى فى كل محافظه
عمارات بتتبنى ومشاريع تانيه كتير .
زين : تمام يا حاج ، انا ورفاعى هنبيض وشك ان شاء الله .
الحاج عبدالسلام : من بكره تبتدوا الشغل ، وفتح الحاج عبدالسلام خزنه
مكتبه وطلع منها مبلغ واداه لزين ورفاعى وقالهم : دى مكفأه صغيره على اللى عملتوه
، اشتروا شويه هدوم جديده لان المظاهر مطلوبه ، انتم بقيتم وجهه الشركه .
رفاعى : الله يبارك فى عمرك يا حاج ، احنا خدمينك .
زين : فى حاجه لازم تعرفها يا حاج .
الحاج : قول يا زين ؟
زين : احنا لسه خرجين من السجن .
بص رفاعى لزين لما قال كده ، بس زين قاله : لازم يعرف الحقيقه يا
رفاعى علشان نبقى على نور .
الحاج : بص يا زين ، انا مقدر صراحتك دى ، وطبعا كنت عارف ان مفيش
مهندس يشتغل فواعلى الا بسبب حاجه كبيره ، انا راجل كبير واعرف اقدر الناس كويس ،
توكل على الله ومن بكره تشوفوا شغلكم .
زين ورفاعى فى وقت واحد : تمام يا حاج .
الى هنا يكون نهايه حديثنا اليوم
ولكن لم تنتهى روايتنا بعد ، ارجوا ان تنال اعجابكم ويسعدنا مشاهده تفاعلكم
وتعليقاتكم .
لو اى حد حابب ينشر الروايه بصفحته او باى جروب يتفضل ، بس فضلا
انسبهالى لانها مجهودى .
اترككم فى رعايه الله
yasser oda