ابليس ( الجزء الحادى عشر )

ابليس ( الجزء الحادى عشر )

قبل استكمال احداث قصتنا ، لمشاهده الجزء السابق ( اضغط هنا ) ، توقفنا قبل كده لما دخل المهدى لبت صاحب السبحه وطلب من بنته انها تحكيله حكايتها .

اتكلمت البنت وقالتله : انا اسمى ياسمين ، وبابا الله يرحمه كان الحاج حلمى ، صاحب اكبر محلات اقمشه فى المنطقه ، المشكله بداءت من ساعت ما مات جدى الله يرحمه وساب ابويا واخواته وكان عليه ديون كتير اوى ، اخوات بابا اتهربوا من الديون دى ، جدى كان عنده محل قماش واحد وكان حاله المحل صعبه اوى ، يعنى اللى هيورث فى المحل هيدفع اكتر من اللى هيخده بكتير بسبب الديون اللى كانت عليه .

بابا كان عاوز يسد الديون اللى كانت على جدى باى شكل ، وجمع اخواته وطلب منهم انه يسعدوه فى سد الديون ويوقفوا المحل على رجليه ، بس كلهم اتهربوا وطلبوا منه انه يعفيهم من كل حاجه ، وكتبوا المحل باسم بابا علشان يبقا هو بس المشؤل عن الديون .

بابا مكنش عارف يعمل ايه ، وماما سعتها كانت عايشه وموجوده ، وخدت ورثها من اخواتها وادته كله لبابا علشان يسد ديون جدى ويشغل المحل ، وده اللى حصل والمحل بقا اتنين وتلاته .

احوالنا الماديه بقت كويسه اوى ، وطبعا عمامى لما شافوا كده ندموا على اللى عملوه ورجعوا وطلبوا من بابا حقهم فى ورث ابوهم .

بابا وافق بس ماما رفضت سعتها وقالت ان ده ورثها من ابوها ، وان بنتها اللى هيا ان احق بكل جنيه مع بابا ، وهددت بابا لو ادا لعمامى حاجه هتطلب الطلاق وتخدنى وتسافر بعيد ومش هيشفنا تانى .

بابا كان محتار بين مراته مع بنته واخواته من ناحيه تانيه ومكنش عاوز يزعل حد فيهم ، وفى الاخر باب قرر يدى لاخواته نصيبهم من ورث ابوهم اول ما مات قبل ما محلاته تكبر ، هو شاف ان ده انسب حل .

للاسف بابا بالحل ده مرضيش اى حد ، عمامى بعد ما خدوا نصبهم فضلوا شيفين بابا انه خد حقهم ، وماما برضو فضلت غضبانه على بابا علشان ادا لاخواته فلوس هى شيفاه مش من حقهم .

ماما ماتت بعديها بفتره من الزعل على اللى عمله بابا ، وعمامى فضلوا يتخانقوا مع بابا سنين عوزين نصبهم من اللى عنده دلوقتى ، واهو مات بابا وهما جم علشان يخدوا من ورث بابا ، بس اللى هما ميعرفهوش ان بابا كتب كل حاجه باسمى من زمان علشان هو شايف ان كل الفلوس دى من حق ماما وان هي كانت عوزانى اخد الفلوس دى .

انا خيفه وحسه انهم هيعملوا فيا حاجه لما يعرفوا انهم مش هيورثوا حاجه من بابا .

خلصت ياسمين كلمها وكان المهدى قاعد بيسمعها ، بس اللى مكنوش يعرفوه ان فى واحد من عمامها بيسمع كل اللى بتحكيه ياسمين من ورا الباب ، ولما عرف بموضوع ان كل حاجه باسم ياسمين راح وقال لاخواته ، وطبعا هما ثاروا وهاجوا وقرروا انهم يخلوا ياسمين تكتبلهم تنازل عن كل حاجه ويخوفوها ويهددوها .

فعلا دخل الاربع اخوه على ياسمين وهى قاعده مع المهدى ، وطلبوا من المهدى انه يمشى .

المهدى شاف انهم نوين على الشر وكمان خد باله ان فى واحد منهم معاه حبل عرف اللى هما نوين عليه .

المهدى وقف وراح معدى من وسط الاربع اخوه ووصل لباب الاوضه وراح قافلها من جوه بالمفتاح وحط المفتاح فى جيبه ، كل الموجدين استغرب من تصرف المهدى ده ، وابتدا منهم اللى يزعق ويقوله بتعمل ايه ومنهم اللى كان عاوز يهجم عليه ويضربه .

المهدى كان هادى اوى ومعملش اى رد فعل نهائى ، رجع بهدوء وقعد مكان ما كان قاعد وقال : محدش هيخرج من هنا لغايه ما الموضوع ده يتحل نهائى ، وانتم اللى هتختاروا طريقه حل الموضوع ، اما بالتفاهم والهدوء ، او بالغصب .

وقبل ما يتكلم حد من الاربع ويثور على المهدى ، كمل المهدى كلامه وقال : قبل ما تختاروا حاجه اسمعوا القصه اللى هقولهالكم دى ، دى قصه حقيقيه شفتها بعينى ، وبعديها اعملوا اللى انتم عوزينه .

كلام المهدى خلى الكل يسمع اللى بيقوله .

اتكلم المهدى وقال : انا اعرف مجرم كان اسمه ابليس ، تقدروا تقولوا انى متربى معاه ، ابليس ده مكنش يعرف حاجه اسمها رحمه او شفقه ، وفى يوم انطلب منه يروح لبيت ويقتل كل اللى فيه ، لما دخل ابليس البيت ده لقا فيه ست وعندها اربع رجال اولدها ، كانوا لسه شباب ، والاربعه عجبهم كترتهم وقوتهم ، وامهم كانت بتقول يا ارض انهدى ما عليكى ادى ، ومعتبراه اولادها الاربعه جيش كامل ، مكنوش بيهمهم حد او بيخافوا من حد ، واللى طلب من ابليس انه يقتلهم راجل مكنش عنده غير ابن واحد والاربعه دوول موتوه فى خناقه حصلت بنهم واتكتروا عليه ، وطبعا الحكومه مخدتش معاهم حق ولا باطل لان فى الخناقه معرفوش مين اللى قاتله .

ابو القتيل مقبلش بان تار ابنه يروح وصمم ياخده وعلشان كده اجر ابليس علشان يقتل الاربع اخوه وامهم كمان .

ابليس دخل البيت والاخوه الاربعه صحين وموجدين ، وضربهم الاربعه وكتفهم بالحبال هما وامهم ، وعلشان هو انسان غريب ، او تقدروا تقولوا عليه كان وحش او شيطان بيحب يعذب ضحاياه ، راح فضل يستمتع بعذاب العيله ده لدرجه انه اجبر الاربع اخوه يكلوا من لحمه هما متأكدين ان ابليس قطعها من جثه امهم بعد ما قتلها ، واللى مكنش بيرضا ياكل كان بيقطعله صابع من ايده او رجله لغايه ما ياكل من اللحمه دى ، وكلهم اكلوا وبعديها قاتلهم كلهم .

خلاص القصه واللى نستفاد منه حجتين الاولى انكم متتغروش بعددكم وتقولوا دى بنت لوحدها ، والحاجه التانيه والاهم انكم متحولوش تعادوا مجرم زى ابليس ، واللى هو اللى قاعد قدمكم دلوقتى .

خلص المهدى كلامه وساب الاخو الاربعه مش مصدقين اللى سمعوه ، هو فى فعلا حد يعمل اللى عمله ابليس ده ، طيب ممكن يكون بيقول اى قصه وخلاص علشان يخوفهم ، طيب لو طلع صادق ومش قصه وفعلا هو الوحش اللى اتكلم عنه سعتها هيعملوا ايه ، الفلوس حلوه صحيح بس العمر مايتعوضتش .

المهدى حس باللى كانوا بيفكروا فيه ، فحب يضغط عليهم اكتر وقال : اللى فيكم مشكك فى كلامى ، يتقدم ويجرب حظه معايا ، وقام المهدى من كلامه ، وسعتها الرعب زاد بقلب الاخوه وقال واحد منهم : انا كل اللى عوزه اخرج من هنا واروح لبيتى ومش عاوز حاجه .

الكلام ده زود الرعب جوه باقى اخواته وكلهم طلبوا نفس طلبهم ، سعتها اتقدم المهدى وفتح باب الاوضه وقبل ما يخرج الاخوه قالهم : دى اخر مره هتشوفوا فيها ابليس ، لو حد فيكم شافه تانيه يعرف انه هيكون اخر يوم فى حياته .

بعد ما مشيوا اعمام ياسمين مبقتش عرفه تقول ايه ، حتى هي كنت خيفه اوى من المهدى ، والمهدى حس بكده علشان كده قلها : مش عوزك تخافى منى ابدا ، انا فعلا كنت ابليس ده ، بس الحمد لله ربنا هدانى ، هديكى عنوان المكان اللى ببقا فيه ديما ، لو احتجتى اى حاجه فى اى وقت تعليلى ، وطلع المهدى سبحه الحاج حلمى واداها لياسمين ، بس هى مرديتش تخدها وطلبت من المهدى يحتفظ بيها كنوع من الشكر ليه .

مشى المهدى علشان يرجع للجامع اللى بيقعد فيه بعد ما عمل اللى كان مطلوب منه ، وكان فرحان بانه قدر يساعد حد محتاجله .

الى هنا يكون نهايه حديثنا اليوم ولكن لم تنتهى روايتنا بعد ، ارجوا ان تنال اعجابكم ويسعدنا مشاهده تفاعلكم وتعليقاتكم .

لو اى حد حابب ينشر الروايه بصفحته او باى جروب يتفضل ، بس فضلا انسبهالى لانها مجهودى .

اترككم فى رعايه الله 

yasser oda