عوالم خفيه ( الجزء السابع )

عوالم خفيه ( الجزء السابع )

قبل استكمال احداث قصتنا ، لمشاهده الجزء السابق ( اضغط هنا ) ، توقفنا قبل كده لما قالت امل لياسر سر اللعنه اللى اصابت القصر والقريه بسبب منال .

خلصت امل كلمها وكان الوقت اتأخر ، وسعتها امل زى كل يوم قالتلى انها هتمشى ، وانا زى كل مره اطلب منها تقعد معايا شويه ، بس المرادى الموضوع اختلف ، حسيت زى ما تكون بتودعنى ، وفعلا ابتدت امل تمشى ، وكنت حاسس انى عاوز اوقفها ، كنت عاوز اقولها خليكى معايا ومتسبنيش ابدا ، كنت عاوز اخدها ونمشى من القريه دى ونتجوز ، بس التردد منعنى ، ولما انتها التردد ، كانت امل مشيت خلاص واختفت من قدام عينيا .

كنت بفكر فى اللى حكته امل وفيها هيا كمان ، واخيرا غلبنى النوم ونمت ، تانى يوم فضلت استعجل الوقت علشان يعدى وتيجى امل تقابلنى زى كل يوم ، وفى وقت المغرب تقريبا وجه معاد امل ، بس امل مجتش ، فضلت مستنيها اعد الثوانى والدقايق والسعات ، وفى الاخر اتأكدت انها مش هتيجى النهارده ، مهو الوقت اتأخر اوى ، وكنت زعلان منها وفى نفس الوقت قلقان عليها ، وعدى اليوم ده ومشفتش امل .

  استنيت تانى يوم ومستنى امل على احر من الجمر ، بس بردو مجتش ، مش عارف ليه السبب ، وكل يوم استناها ومتجيش ، لغايه ما قررت ادور عليها ، وكل ما اشوف حد اسأله ميردش عليا ، وعدى اسبوع على غياب امل ، لغايه ما خلص الاكل اللى معايا ، وكان لازم امشى ، ركبت عربيتى وخدتها وخرجت من القريه ، وطبعا دورت على مكان اشترى منه اكل ، ووقفت سواق تاكسى علشان اسأله على حد بيبيع اكل ، مش مهم ان كان مطعم او حتى محل بقاله ، اهو اى حاجه تصبرنى وخلاص .

الغريب ان سواق التاكسى قالى كلام غريب لما عرف انى كنت فى قريه الملاعين ، قالى ان مفيش حد عايش فى القريه دى من سنين ، ووصفلى مكان اجيب منه اكل ، وبعد ما جبت الاكل وكنت ماشى ومروح كان كلام السواق بيدور فى دماغى ، بصراحه فضولى اجبرنى الف وارجع القريه تانى ، وسعتها قررت ادخل لقصر سوار هانم .

فعلا وصلت القريه ودخلت القصر ، كان مختلف من جواه ، زى ما يكون اتعرض للحرق ، المهم فضلت الف فى القصر ولقيت كل الاوض مفتوحه ، الا اوضه واحده ، كانت مقفوله جامد ، فضلت اداحل واعافر مع باب الاوضه لغايه ما فتحته بالقوه ، واول ما دخلت شفت حاجه عمرى ما كنت اتخيلها ، الاوضه دى مختلفه عن كل القصر ، كانت زى ما يكون لسه جديده ، كل حاجه فيها سليمه وواضحه ، شكلها متعرضتش للحرق اللى حصل للقصر ده .

دخلت الاوضه وكان فيها صور كتير متعلقه على الحيطان ، وتحت كل صوره اسم صاحبها ، شفت صوره احمد حمدى باشا ، وصوره رجاء وريم وغاده ، وكمان صور عماد ومنير ونصر وكمان همس بنت رجاء .

ولقيت صوره متغطيه ، اتوقعت تكون صوره سوار هانم ، او صوره منال مثلا ، المهم كان لازم اشوف الصوره دى ، وشلت الغطا وحسيت بالصدمه ، الاسم اللى مكتوب تحت الصوره هو سوار هانم فعلا ، بس الصوره نفسها طلع لحد اعرفه اوى ، حد اعرفه لدرجه انى بحبه وبفكر فيه كل يوم ، ايوه هى مش هتوه عنها ، هو فعلا طريقه اللبس مختلفه بس هى امل حببتى اللى بحبها من كل قلبى وقعدت معايا ساعات وايام كتير تحكيلى قصه القصر والقريه .

كنت مزهول وبفكر ، يا ترى ايه الحقيقه ، فعلا امل هى سوار ، يعنى امل شبح مش انسانه زيي ، ولا انسانه وعيشه من سنين ، طيب ازاى ؟

وفجأه جالى صوت من ورايا بيقولى : مكنش لازم تدخل هنا .

اتفزعت والتفت للصوت ده انا عرفه كويس ، ده صوت امل حببتى ، اقصد سوار ، يووه انا بقيت متلغبط ، ومبقتش فاهم حاجه ، وفضلت ابص لامل ومش عارف اقول ايه ، زعلت اوى منها ، خدعتنى بكل الاحوال ، لو كانت عايشه تبقا خدعتنى انها مصرحتنيش انها سوار ، ولو كانت شبح تبقا خدعتنى لما علقت قلبى بيها وهى عرفه ان ده مستحيل وانى عمرى ما هوصلها .

معرفش ليه دموعى غلبتنى ، معرفش حسيت انى ندمت انى رجعت وعرفت الحقيقه دى ، يمكن لو مرجعتش سعتها هفضل عايش على امل انى اقابل امل تانى ، بس واضح ان خلاص مفيش امل .

حولت اتماسك قدام سوار وقولتلها : انتى مين بالظبط ، انتى سوار ولا انتى امل ، ولا انتى منال ، ولا انتى كل دوول ؟

امل : امشى من هنا يا ياسر ، وكمل الدور بتاعك ، اكتب القصه باللى حكتهولك ، وخد دورك من اللعنه ، وانقلها لحد غيرك .

انا مفهمتش امل تقصد ايه ، فقولتلها : انتى تقصدى ايه بدورى ، وايه هى اللعنه دى ؟

امل : الدور دورك انت ، واللعنه لعنتى انا ، غريب طبع الناس ، ديما يمشوا ورا فضولهم ، والفضول ممكن يبقا سبب عزاب ونهايه حياه ، وفضولك جابك للقريه ، وبعدين جابك لهنا ، وفى الاخر هيوديك لنهايتك اللى كتبتها يوم ما مشيت ورا فضولك .

اختفت امل بعد ما قالت الكلام ده ، وانا مكنتش فاهم ، وقعدت ادور عليها حوليا وانادى عليها باسم امل وسوار بس ملقتهاش ، بس خدت بالى من حاجه غريبه ، فى كلام مكتوب على حيطه من حيطان الاوضه ، كلام كتير اوى ومكتوب باللون الاحمر والخط صغير ، لما قربت علشان اتأكد لقيت انه مكتوب بالدم ، قلبى اتخلع من مكانه ، وصلت لاول الكلام علشان افهم ايه ده ، واول ما وصلت فهمت ايه ده ، دى قصه سوار هانم القصه الحقيقيه اللى محكتهاش امل ، وابتديت اقراء فى القصه دى وكان بدايه الكلام بيقول .

دى قصتى انا الاميره سوار بنت الامير ، وامى كانت وحده من الشعب ، بس كانت مميزه ، مكنتش زى اى ست ، كانت عندها علم كبير بالسحر ، كانت بتورثه من عيلتها بشكل سرى ، محدش كان يعرف الحاجه دى ، حتى بابا سمو الامير ، مكنش يعرف الكلام ده ، والسر ده بيتنقل من الام لبنتها ، والسحر ده لازم تتعلمه البنت الكبيره ولازم تكون بكر متجوزتش .

لما ماما قالتلى على الورث ده وبداءت تعلمنى السحر ، كان الموضوع صعب عليا فى الاول ، بصراحه مكنتش شاطره اوى زى ماما ، بس بردو اتعلمت تعويذات واحتفظت بيها لنفسى ، وبقيت اجرب تعويذات كتير لغايه ما اتعلمت تعويذه تخلينى احتفظ بشبابى لسنوات كتير ، بس تمن التعويذه ده كان غالى اوى ، كان لازم اضحى بناس من دمى .

انا شفت ان ده عادى من حقى ، وفعلا دبحت بابا وماما واخواتى وهما نيمين علشان اكمل تعوذتى ، ونجحت بس الشعب متقبلش الموت المفاجيء ده ، وسعتها هربت قبل ما يعدمونى ، ورحت لمكان بعيد ابداء فيه حياتى من الاول ، وجيت هنا القريه دى وقابلت احمد باشا حمدى ، وطبعا انبهر بيا وبجمالى ، وبعد وقت قصير طلب منى الجواز وبنالى القصر ده قصر سوار هانم ، منا مبقتش اميره بس بقيت هانم .

عشت مع احمد باشا ، كان بيتمنا انى ارضا ، كان راجل محترم وبيحبنى اوى ، وخلفت بنتى الكبيره رجاء ، وبعديها بفتره خلفت بنتى غاده ، وبعديها بنتى الصغيره ريم .

مرت الايام والسنين ، وكان احمد باشا بيستغرب ان شكلى مش بيتغير كتير ، بس كنت بقوله انى بستعمل مستحضرات تجميل بتحافظ على شكلى وبشرتى ، بس كل ما السنين تعدى بقا احمد باشا يسأل اكتر ، وبعدين ابتدا يقلق منى واوقات بحس انه بيخاف منى .

انا عمرى ما تركت السحر ، كنت بعمله من غير ما يشوفنى حد ، او ده اللى كنت فكراه ، مكنتش اعرف ان احمد باشا شفنى وانا مش وخده بالى ، والاغرب انه موجهنيش باى حاجه ، وبعد سنين صدمنى بخيانته ليا .

الى هنا يكون نهايه حديثنا اليوم ولكن لم تنتهى روايتنا بعد ، ارجوا ان تنال اعجابكم ويسعدنا مشاهده تفاعلكم وتعليقاتكم .

لو اى حد حابب ينشر الروايه بصفحته او باى جروب يتفضل ، بس فضلا انسبهالى لانها مجهودى .

اترككم فى رعايه الله 

yasser oda