المساخيط ( الجزء الخامس )

 المساخيط ( الجزء الخامس )

قبل استكمال احداث قصتنا ، لمشاهده الجزء السابق ( اضغط هنا ) ، توقفنا فى الجزء السابق لما كان سليم على وشك يدبح كرم وفى اللحظه الاخير سمع صوت بيقول انهم لقوا مقبره .

فى اللحظه ديه الكل ثبت مكانه ومتحركش ، الخبر مكنش سهل ، ضاحى مش قادر يتخيل ان كرم عمل فى دقايق اللى معملهوش غيره فى شهور وسنين ، بس مش دى بس المفجأه الوحيده اللى هتصدم ضاحى ، لسه لما يطلعوا اللى جوه المقبره المفجأه هتكون اكبر .

طبعا سليم ملمسش كرم وراح يتحقق من المقبره بنفسه ، نزل سليم معواحد من الرجاله للمقبره علشان يتصدم لما شاف كميه الدهب والاثار اللى موجوده فى المقبره .

اللى كان مدفون فى المقبره ديه كان موظف كبير فى الدوله علشان كده المقبره بتعته كانت مليانه تماثيل حجاره ودهب ده غير الممياء نفسها بحالتها زى ما بيقولوا .

وفوق كل ده التمثال الغريب اللى شافه سليم ، كان تمثال لقط اسود ضغم حجمه تقريبا فى حجم الكلب وكان محطوط جنب باب المقبره من جوه .

سليم خرج من المقبره وطلب من الرجاله تخرج المساخيط منها ، وضاحى كان واقف فى زهول من اللى شافه ، اما كرم اكتر حاجه صدمته لما شاف تمثال القط الضخم لان ده نفس القط تقريبا اللى هو شافه فى الحلم ودله على مكان المقبره .

ضاحى انشغل بالكنوز اللى لقاها ونسى العمله السوده اللى عملها كرم ، طبعا الموضوع يهبل .

المهم كانت ليله طويله ومليانه بالاحداث وانتهت على خير .

تانى يوم طلب ضاحى كرم يجى يقعد معاه فى مكتبه وفعلا راح كرم وكان موجود سليم وابتدى ضاحى يتكلم وقال : انا منستش اللى انت عملته يا كرم ، انت عملت اللى محدش عمله قبلك ، رفعت عينك فى اهل بيتى ، ورغم ده انا سمحتك ، وانا مسمحتكش لسواد عيونك وانت عارف كده كويس ، انا سمحتك علشان اللى عندك مش هيتعوض .

من النهارده انت هتشتغل معيا مش فى الحراسه لاء انت هتدور على المقابر زى ابوك ما كان بيعمل من قبل .

كرم : وانا موافق يا كبير بس ليا طلب .

سليم استعجب من كلام كرم وجرائته وقال : انت اتجننت يا ابنى انت ؟

ضاحى : استنا يا سليم نسمع طلبه الاول .

كرم : تجوزنى الست رحاب .

لما سمع سليم طلب كرم قام من مكانه وهو بيقول بزعيق : لا دا انت اتجننت فعلا .

ضاحى : اللى بتطلبه مستحيل يا كرم ، مش بس علشان انا عمرى ما جبرت رحاب على حاجه ، والفرق بنكم فى العيشه والاهم من ده كله انا بنتى رحاب مريضه والجواز والخلفه خطر على حياتها .

كرم : انا مش عاوز اخلف يا كبير البلد ، وبنسبه لمستوى المعيشه اكيد انا هكسب كتير لانى هاخد نسبه من المقبره اللى هلقيها وده حقى ، واما موضوع انك مابتجبرهاش على حاجه وده حقها ممكن حضرتك تسألها لو رديت بيا يبقى تمام ولو رفضت انا قابل قررها .

سليم قال ل كرم : انت شارب حجى يا اسمك ايه انت ؟

ضاحى : اصبر يا سليم .

ووجه ضاحى كلامه ل كرم وقاله : ماشى يا كرم انا موافق انى اسألها مع انى عارف ردها من دلوقتى ، بس مفيش مشكله .

ضاحى كان مقتنع انه لما يقول لبنته موضوع كرم انها هترفض ، كان واثق من الموضوع ده ولما قعد مع بنته ياخد رأيها بصراحه رحاب اتصدمت ، مش ان كرم طلب يتجوزها ، اتصدمت ان ابوها تركلها حريه القبول او الرفض ، وكانت شايفه ان هيا عمرها ما هيجى يوم وتطلب للجواز وده بسبب ابوها طبعا .

رحاب يمكن مش وقعه بقصه حب مع كرم بس هى ماتنكرش انها حسه من نحيته بشويه احاسيس مجربتهاش قبل كده ، يمكن اعجاب ، ويمكن ده بسبب ان محدش تجراء واتقرب منها قبل كده .

كان رد رحاب على ابوها صدمه كبيره ليه خصوصا ان ردها كان بالموافقه .

ضاحى : انتى بتقولى ايه يا رحاب ؟ انتى موفقه على طلب كرم من الجواز منك ؟

رحاب : وايه المشكله بس يا بابا ؟

ضاحى : المشكله انك مريضه والجواز والخلفه خطر عليكى وعلى حياتك .

رحاب : مش انت قولت ان كرم مش عاوز يخلف ؟

ضاحى : وقدرى حصل حمل هنعمل ايه ساعتها ؟

رحاب : ماتقلقش يا بابا هعمل حسابى مش هيحصل ماتخفش .

ضاحى سكت ثوانى وبعد كده قال : اللى تشوفيه يا رحاب ، بس عاوز انبهك لحاجه انتى لو حصلك حاجه انا هموت كرم حتى لو حصلك اى حاجه هو مش سبب فيها انتى فهمه .

رحاب : ان شاء الله مش هيحصل حاجه ماتقلقش .

اضطر ضاحى يوافق على جواز كرم ورحاب سعتها .

بلغ ضاحى كرم بموفقه رحاب عليه وسعتها كرم كان فرحان ومش مصدق نفسه ، بس كان فى حاجه بتحصل جوه كرم محدش يعرفها غيره ، كرم كان فى حاله خوف وقلق ، هو لما قال على مكان المقبره كان عن طريق حلم شافه ، ومش معنى كده انه بيقدر يعرف المقابر فين ، وممكن يكون الامر مجرد صدفه ومش هتتكرر ، وممكن مايحلمش تانى بالموضوع ده ، سعتها ايه الحل ؟

ويمكن يكون السبب ده من الحاجات اللى خلت كرم يطلب يتجوز رحاب ، كرم كان معجببرحاب فعلا ، بس لو بقى جوزها مش بس ضمن عيشه غنيه لا وكمان ممكن سعتها لو محلمش تانى او معرفش مكان اى مقبره تانى يمكن سعتها ضاحى مايقتلهوش اكراما لبنته رحاب وعلشان ميزعلهاش وخصوصا انهم كلهم عرفين ان ضاحى مابيعملش حاجه تزعل بنته خوف على صحتها .

الجوازه كملت على خير ، اتعمل فرح ل كرم ورحاب كأنه الف ليله وليله ، حاجه كده ولا فى الاحلام وسكن كرم فى بيت ضاحى اللى ميقدرش يبعد بنته عنه .

فى الصبحيه حصلت حاجه غريبه كان كرم وهو نايم جنب رحاب بيحلم حلم غريب ، حلم بشخص لابس لبس غريب ،كان لابس لبس فرعونى قديم ، وواقف فوق ارض كلها حجاره لونها زى ما تكون حمرا ، والراجل ده كان معاه سيف بيضرب بيه الارض اللى اتفتحت ووقع فيها وهنا صحى كرم على صوت خبط على باب الاوضه مهى كانت الصباحيه .

كرم كان فاكل الحلم كويس بكل تفاصيله ، بس هو ميعرفش فين الارض اللى عليها صخور حمرا .

فى وقت المغربيه خرج كرم يتمشى فى القريه ، كان بيحاول يدور على الارض اللى شفها فى الحلم ، بس فى الاول الحظ ماوفقهوش ، بس وهو واقف مع واحد من اهل القريه بيسأله على مكان فيه صخور حمرا سعتها هو دله على المكان وراحه كرم واتأكد منه وبعدين رجع تانى ل بيت ضاحى .

كرم رجع البيت بعد الساعه عشر مساءا ولما رجع لقى رحاب قلقانه عليه ، وحتى ضاحى قاله : انت كنت فين كل ده ؟ فى حد يخرج فى صبحيته ويسيب عروسته زى ما انت عملت كده دى تصرفات يعملها واحد عاقل ؟ الناس تقول ايه طفش من عروسته ؟ولا يفكروا فى افكار تانيه ؟

كرم : اسف يا كبير انا الوقت سرقنى بس مكنتش اقصد اتأخر كده .

ضاحى : من السعادى ملكش خروج الا ومعاك واحد من الرجاله .

كرم : اللى تشوفه يا كبير .

وطلع كرم اوضته لعروسته .

الى هنا يكون نهايه حديثنا اليوم ولكن لم تنتهى روايتنا بعد ، ارجوا ان تنال اعجابكم ويسعدنا مشاهده تفاعلكم وتعليقاتكم .

لو اى حد حابب ينشر الروايه بصفحته او باى جروب يتفضل ، بس فضلا انسبهالى لانها مجهودى .

اترككم فى رعايه الله 

yasser oda