محضر اختفاء ( الجزء الخامس )
 |
محضر اختفاء ( الجزء الخامس ) |
الشرطه بطلت تدور على شكرى والاتنين اللى
معاه ، بس هنا منتهتش الحكايه بالعكس هنا الموضوع اتعقد اكتر ، هنا هيبداء فصل
جديد فى حكايه قريه الحلافيين .
طبعا خليل ابو شكرى زيه زى اى اب فى الدنيا ،
لاما يحس ان ابنه اصابه مكروه سعتها رد فعل بيبقى عنيف جدا ، ورد فعل خليل كان صعب
على قريه الحلافيين كلهم .
شكرى تغيب لمده تقريبا عشر ايام ، وخليل
اتأكد ان ابنه اصابه مكروه ، ويمكن يكون عارف انه مش هيشوف ابنه شكرى مره تانيه ،
وهنا خليل ممكن نقول اتحول لغول ، قرر انه يعاقب قريه الحلافيين كلهم ، وفعلا ده
اللى عمله .
خليل طلب من اهل القريه انهم يتجمعوا ، وفعلا
اتجمع منهم عدد كبير جدا وسعتها وقف وقال : انا ابنى شكرى مختفى بقاله عشر ايام ،
وفى منكم ناس عارفين هو فين ، او عرفين حصله ايه وسكتين ، وانا عاوز اقولهم انى مش
هرحم حد ، كبير او صغير لغايه لما ابنى يظهر او حد يقولى على مكانه .
ابن خليل مش زى اى واحد فيكم ، ابن خليل
برقبه الف واحد منكم ، علشان كده ولغايه لما ابنى يظهر هناخد من كل بيت عيله فى
القريه عيل من عيلها ، هيكون عندى لغايه لما ابنى شكرى يظهر ، ومش بس كده ، انا
همنع اى حبه غاله تخرج من المخازن بتاعتى ، ولا اى ثمره من ارضى حد فيكم هيطلها ،
وهتشتغلوا فى الارض من غير اجره ولا حتى لقمه ، وكل ده لغايه لما ابنى يظهر ،
واللى عاوز يلحق نفسه وبيته واهله ويعرف اى حاجه عن شكرى ابنى يجى يخبرنى وانا
هحميه هو وعيلته وهياخد منى مكافأه كبيره عمره ما كان يحلم بيها ، والحاضر يعلن
الغايب يا اهل قريه الحلافيين .
خلص خليل كلامه ، وفى نفس الليله ابتدى
رجالته تنفذ كل اللى قاله ، لفوا على بيوت القريه وخدوا من كل بيت عيله عيل ، كان
مشهد صعب على اى حد ، تخيل ناس يخدوا منك ابنك او بنتك الصغيره والسلاح متوجه
لصدرك وانت واقف عاجز مش قادر تعمل حاجه ، كل اللى انت بتعمله انك بتبوسايديهم
ورجليهم انه يسيب ابنك ضناك .
دهب النسبه للموضوع الاول اما الموضوع التانى
رجاله خليل منعوا اى حد يشترى من مخازن خليل اى حبه غاله زى ما خليل قال ، ومش بس
كده كل انواع الاكل مبقاش موجود غير فى مخازن خليل ، حتى السوق رجاله خليل نزلوا
عليه وكسروه وهرسوا الاكل فى الارض علشان محدش ياكل .
كل ده كان بيحصل وقسم الشرطه مش بيعمل حاجه ،
كان فى حاله من الغضب والاستياء ، بس الحقيقه تتقال كل افراد الشرطه كان بيحلهم
الاكل لغايه باب بيوتهم ، النقيب نجيب كان متفق مع عزيز ابن خليل ان افراد الشرطه
تستثنى من اوامر خليل ، ومحدش من رجال الشرطه اتاخد من عيلته عيل زى باقى القريه ،
يمكن عملوا كده علشان يفضلوا يتفرجوا ومحدش فيهم يتصرف اى تصرف تانى .
معظم رجال الشرطه مكنوش راضين على اللى بيحصل
، بس كلهم كانوا بس بيتفرجوا محدش حاول يعمل حاجه ، اما جمال فكان حاسس بتأنيب
ضمير شديد لان كل اللى بيحصل فى القريه كان بسبب اللى عمله هو وباقى رجال الشرطه
اللى قتلوا معاه شكرى والرجلين اللى كانو معاه .
مر على الموضوع ده حوالى ثلاثه ايام ، معظم
بيوت القريه كانوا بيكلوا مجرد فتات الاكل اللى كان عندهم ، ده غير عيالهم اللى
اتخدوا منهم .
فى الليله ديه النقيب نجيب كان مشى خلاص من
القسم ، وقعد جمال وعباس ومغاورى والاتنين العساكر .
كانوا نفس الاشخاص الموجودين يوم الحادثه
اللى اتخلصوا فيها من شكرى واللى معاه .
كانوا كلهم قعدين فى حاله من الانكسار
والسكوت التام ووقتها اتكلم جمال وقال : كل ما اشوف حال اهل البلد واللى حصلهم بسبب
، سعتها افكر انى اسلم نفسى ل خليل بدل ما انا عاجز كده .
الصول عباس : وبعد ما تسلمله نفسك ، تفتكر
حال البلد دى هيتصلح ؟
الشاويش مغاورى : مش هيتصلح ، الحل الوحيد ان
سبب المشكله يتبتر من جذورها .
جمال : عندك حق ، لازم نقتل خليل ورجالته
كلهم .
سعتها الكل بص لجمال بنظره بيها مشاعر مختلفه
، خليط من الاندهاش والمفاجأه ، وفيها خوف وقلق ، وفيها طمع بان اللى قاله جمال
حلم نفسهم يتحقق .
جمال : هو خليل ورجالته عددهم كام واتجمعوا
ازاى ؟
مغاورى : عزيز هو سبب قوه خليل ، فى الاول
خليل كان مجرد واحد من سكان القريه ، مكنش ليه قيمه ، بس من سنين عزيز ابنه اتخانق
مع واحد من افراد الشرط وقتله عزيز بالغلط وهرب سعتها ، ومحدش عرف مكانه او يوصله
، وبعد سنه رجع عزيز ومعاه عشر رجاله ومعاهم اسلحه واتحكموا فى القريه وحكموها ،
وسعتها خليل استولى على كل الارض هنا ، وعلشان يكسب ولاء نجيب جوزه اخته اللى نجيب
بيعشقها عشق الجنون ، ومن سعتها قسم الشرطه بقى فى خدمه خليل واولاده .
جمال : عشر رجاله بس ، انت عاوز تفهمنى ان كل
اللى بيحصل ده بسبب عشر رجاله بس ؟
الشاويش مغاورى : ايه بس هما مش مجرد رجاله
دوول مطاريد منهم اللى الشرطه طالباهم فى القاهره ، ومنهم الانجليز مطارداهم
وهربوا منهم .
جمال : بس هما عددهم قليل بالنسبه لقسم
الشرطه واهل البلد ؟
الشاويش مغاورى : احنا غلابه يا جمال يا ابنى
، الشرطه اللى هنا واهل البلد عوزين يعيشوا ، اما رجاله عزيز فشيلين ارواحهم على
كف ايديهم ، ومعاهم سلاح يعملوا بيه اى حاجه .
جمال : يعنى هما معاهم سلاح واحنا معانا لعب
اطفال .
قولى يا شاويش مغاورى ، قوه القسم هنا كام
واحد ؟
الشاويش مغاورى : كلنا 17 واحد بالنقيب نجيب
.
جمال : وهما دلوقتى كام واحد ؟
مغاورى : بعد قتل شكرى والاتنين اللى معاه
يبقى اللى باقى عشره من ضمنهم خليل وابنه عزيز .
جمال : يعنى 17 مننا وهما عشره بس .
سعتها اتكلم الصول عباس وقال : كده الحسبه
غلط ، احنا 16 وهما 11 ، نجيب مش مننا ، نجيب منهم .
مغاورى : عندك حق .
جمال بص ل عباس وقاله : عوزك تضم لينا اى
واحد من افراد الشرطه اللى تضمنهم يا صول عباس ، كل واحد فيهم مش راضى على اللى
بيحصل وعنده استعداد يساعد تضمه لينا ، بس المهم يكون فى سريه تامه .
عباس : بتفكر فى ايه يا جمال ؟
جمال : بفكرى فى اللى كان لازم يحصل من زمان
، لازم خير البلد ديه يبقى لاهلها وبس ، لازم الظلم اللى عاشوا فيه ينتهى ، لازم
الظلام ده ينتهى ويجى مكانه نور ، لازم النهار يقضى على الليل اللى عايش فى قريه
الحلافيين .
الصول عباس : تمام هيحصل .
وبص جمال ل الشاويش مغاورى وقاله : اما انت
بقى يا عمى مغاورى ، عوزك تجبلى تحركات خليل وابنه عزيز وكل الرجاله اللى باقيه
معاهم ، وعاوز اعرف العيال اللى دوهم ودوهم فين بالظبط ، وكمان تعرفلى كل حاجه عن
مخازن الغله والطعام بتوع خليل ، هتقدر تعمل كده .
مغاورى : اعتبره حصل يا جمال .
جمال : بكره ان شاء الله فى نفس الوقت ده
هنتجمع ويكون انضم لينا رجاله اكتر وجبتم المعلومات اللى عوزنها علشان بكره هنضرب
خليل ضربه توجعه اوى وتعرفه ان نهايته قربت .
الى هنا يكون نهايه حديثنا اليوم
ولكن لم تنتهى روايتنا بعد ، ارجوا ان تنال اعجابكم ويسعدنا مشاهده تفاعلكم
وتعليقاتكم .
لو اى حد حابب ينشر الروايه بصفحته او باى جروب يتفضل ، بس فضلا
انسبهالى لانها مجهودى .
اترككم فى رعايه الله
yasser oda