محضر اختفاء ( الجزء الرابع )
 |
محضر اختفاء ( الجزء الرابع ) |
الشجاعه دبت فى كل اللى كان موجود فى القسلم
فى الليله ديه ، وسعتها عباس قال ل جمال : عوزك تفكر يا جمال ازاى نخرج من المشكله
ديه ؟
جمال فضل يبص حوليه وكانه بيدور على حاجه ،
وبعديها قال : انا فى دماغى فكره بس هتعتمد على الحظ مش اكتر .
عباس : قول نسمعها ؟
جمال : هنعتمد على ان محدش يعرف ان شكرى
واللى معاه جم القسم .
عباس : وبعدين ؟
جمال : هنخفى كل الجثث وكان قتلهم محصلش .
عباس باستغراب ازاى ؟
جمال : لو محدش يعرف ان شكرى والاتنين اللى
معاه واحنا اتخلصنا من الجثث من غير اى اثر سعتها محدش هيعرف اللى حصل هنا والامور
هتمشى عادى .
عباس : ابو شكرى خليل ، واخوه عزيز هيقلبوا
الدنيا على شكرى .
جمال : وايه المشكله يدوروا واحنا ندور معاهم
كمان .
عباس ست وبيفكر فى كلام جمال وبعدين ابتسم
وقاله : هى فكره فيها مخاطره بس لو نجحت هتحل كل المشاكل .
جمال : يعنى ننفذ ؟
عباس : انا معاك .
مغاورى : وانا معاك .
وحتى الاتنين العساكر قيدوا جمال هما كمان .
جمال : بصوا هنقسم نفسنا ، الصول عباس هيتكفل
بصبحى وبنته هند هيخليهم ينسوا انهم جم هنا القسم ويروحوا من غير ما يعرفوا اى حد
انهم جم هنا .
عباس : بسيطه سبها عليا ، انا هخليهم
مايتكلموش مع حتى نفسهم .
جمال : تمام الله ينور ، وانا والعساكر هناخد
الجثث ونحفرلهم حفره عميقه وندفنهم من غير ما حد يشفنا ، فى اى مكان مهجور حولينا
، وعلشان القسم موجود فى مكان بعيد على اطراف القريه الموضوع ده هيساعدنا اوى .
مغاورى : وانا هعمل ايه ؟
جمال : بعد ما نشيل الجثث عوزك تنضف المكان
هنا كويس يا شاويش مغاورى مش عايز اى اثر للدم .
مغاورى : تمام .
جمال : اسمعوا يا جماعه ، لو كل واحد التزم
بالخطه كويس ، ومحدش اتكلم مع اى حد عن اللى حصل هنا ، سعتها اوعدكم ان شاء الله
الدنيا هتعدى على خير .
فعلا الكل ابتدى يتحرك ينفذ خطه جمال ، الصول
عباس اتكلم مع صبحى وبنته وخوفهم ان لو حد فيهم اتكلم سعتها رجاله خليل هيخدوا هند
ويقتلوا صبحى وفعلا الراجل اترعب من الكلام والتزم بيه هو وبنته هند .
ولما شال جمال والعساكر الجثث ، الشاويش
مغاورى ابتدى ينضف المكان كويس ويمسح اى أثر للدوم ولوجود شكرى والاتنين اللى كانو
معاه .
اما جمال والعساكر فهما خدوا الجثث ، ودفنوهم
بعد ما حفروا حفره عميقه يصعب ريحه الجثث تخرج منها لما تتحلل .
بعد ساعتين تقريبا انتهى كل حاجه ، ومرت اول
ليله وكله كان مستنى يعرف ايه اللى هيحصل بكره .
يمكن الخطه تكون بسيطه ومعتمده على الحظ بشكل
كبير ، بس الحظ لعب لعبته مع جمال واللى معاه ، من حسن الحظ ان مكنش فى حد يعرف ان
شكرى واللى معاه انهم ريحين نحيه القسم ، ولعب لعبته اكتر فى الخدمه اللى قدمها
الحظ ل جمال ، اصل شكرى كان متعود يختفى ويغيب عن ابوه واخوه باليومين والثلاثه
ايام ، فلما مظهرش شكرى محدش اهتم او شك ، وافتكروه فى اى مكان معاه اى بنت من بنات
القريه ، وعلشان كده اول يوم بعد الحدثه مر على خير وده فرق اوى مع جمال واللى
معاه ، كلهم اكتسبوا ثقه ان الخطه تمام وتوترهم قل كتير .
فى تانى يوم بردو محدش اهتم بغياب شكرى ، وده
زود ثقه جمال واللى معاه اكتر فى الخطه بتاعت جمال ، ومر اليوم التانى على خير .
وزى ما مر اليوم الثانى على خير مر اليوم
الثالث والرابع .
اما اليوم الخامس كان صعب شويه ، خليل مبقاش
مرتاح لغياب شكرى ابنه وكان قلقان وطلب من الرجاله ومن عزيز ابنه انه يبتدوا
يدوروا على شكرى .
فى اليوم السادس هنتوقف عنده شويه ، جمال دخل
القسم ولقى حاجه غريبه مكنش متعود عليها ، لقى ان كل افراد القسم متواجدين وده مكنش
بيحصل الا نادر جدا ، لان ديما فى ورديات منهم اللى بيشتغل بالنهار بس ، ومنهم
اللى بيشتغل بالليل بس ، اما جمال فكان موجود باستمرار لانه بيزهق من القعده لوحده
فى غرفته فكان ديما جوه القسم .
افراد طاقم القسم كان عددهم 16 واحد من ضمنهم
جمال والنقيب نجيب وكلهم كانوا موجودين فى وقت واحد علشان كده جمال كان مستغرب
وقلق فى الاول .
دخل جمال ولقى ان الكل واقف فى طابور للعرض ،
ولما سأل جمال ايه اللى بيحصل سعتها الصول عباس قاله : النقيب نجيب جامع كل طاقم
القسم علشان فى حاجه مهمه حصلت .
وقف جمال هو كمان مستنى النقيب نجيب يخرج من
مكتبه ويقول ايه اللى حصل .
خرج نجيب من مكتبه واتكلم وقال : انا جمعتكم
كلكم علشان فى امر مهم لازم تنفذوه ، وعلشان الكل يبقى عارف من النهارده الاجازات
وقفت وممنوعه ، ومفيش اى اذون او اعذار علشان حد يمشى ، والكل هيبقى موجود لغايه
لما نلاقى ثلاثه مواطنين من قريه الحلافيين ، واحد منهم يبقى شكرى ابن خليل بيه
حمايا ، وده المهم ، كان معاه اتنين رجاله تانين بس الاهم نلاقى شكرى ، انتم
سامعين ؟
جميع افراد الشرطه الموجوده فى نفس واحد :
تمام يا فندم .
نجيب : عوزكم تتقسموا لمجموعات ، وتفتشوا كل
شبر فى القريه ، مفيش بيت الا وتدخلوه وتفتشوه كويس اوى انتم فاهمين ؟
جميع افراد الشرطه الموجوده فى نفس واحد :
تمام يا فندم .
سعتها جمال اتكلم وقال : بعد اذن سيادتك يا
افندم ، احنا هنبتدى ندور على واحد محدش اتقدم وعمل بلاغ لاختفاءه حتى ، لازم يبقى
فى سبب قانونى للبحث بتاعنا .
نجيب بص ل جمال وقاله : ده روتين يا ملازم ، واحد
مفقود هنستنى نعمل محضر ؟
جمال : ده القانون يا فندم .
نجيب مكنش عنده رد على جمال ، علشان كده وجه
كلامه للصول عباس وقاله : اكتب محضر اختفاء يا عباس واكتب انى انا اللى مقدم
البلاغ وهاته امضيلك عليه .
الصول عباس : تمام يا فندم .
قام النجيب نجيب بصرف كل الموجودين علشان
ينفذوا تعليماته .
كانت حمله كبيره فى القريه كلها ، يمكن
مانبالغش لو قولنا مفيش بيت او عشه او حتى اوضه مهجور هالا والشرطه دورت فيها ،
البحث استمر حوالى اسبوع وطبعا لم يتم العثور على شكرى والاتنين الرجاله اللى
كانوا معاه .
وبعد انتهاء الاسبوع دخل جمال الى مكتب نجيب
وقاله : الرجاله تعبت يا فندم من كتر البحث عن المفقودين .
نجيب : وايه المطلوب منى يا جمال .
جمال : نقفل المحضر يا فندم .
نجيب : وهتكتب فيه ايه يا جمال ؟
جمال : هنكتب زى ما مكتوب باى محضر اختفاء
معمول بالقسم هنا ، هنكتب لم يتم الاستدلال او العثور على المفقودين ونقفل المحضر
.
نجيب : اعمل اللى انت شايفه يا جمال ، بس انت
مش شايف اللى انا شايفه وعرفه ، خليل بيه وابنه عزيز مش هيسكتوا .
جمال : هيعملوا ايه يعنى ؟
نجيب : هيعملوا كتير اوى ، مش بعيد يحرقوا
القريه باللى فيها .
جمال : واحنا هنقف متكتفين ؟
نجيب : ده حمايا ونسيبى ، وانا مقدرش اعترضهم
، انت متعرفش مين هما خليل و عزيز ، اصلك جديد عن البلد واللى بيحصل فيها .
جمال : هقفل المحضر يا فندم ، بعد اذنك .
ادى جمال التحيه العسكريه وخرج من مكتب نجيب
وكتب فى المحضر لم يتم الاستدلال او العثور على المفقودين واتقفل المحضر ووقف
البحث .
الى هنا يكون نهايه حديثنا اليوم
ولكن لم تنتهى روايتنا بعد ، ارجوا ان تنال اعجابكم ويسعدنا مشاهده تفاعلكم
وتعليقاتكم .
لو اى حد حابب ينشر الروايه بصفحته او باى جروب يتفضل ، بس فضلا
انسبهالى لانها مجهودى .
اترككم فى رعايه الله
yasser oda