ملحمه بنت الصعيد ( الجزء التاسع )

ملحمه بنت الصعيد ( الجزء التاسع )

قبل استكمال احداث قصتنا ، لمشاهده الجزء السابق ( اضغط هنا ) ، توقفنا فى الجزء السابق لما عمل جون كمين ل ماهر واتنين من رجالته وظهرلهم فجأه قدامهم وحوطوهم هو ورجالته .

الاتنين الرجاله اللى مع ماهر رفعوا اسلحتهم باتجاه جون بس جون كان اسرع وامهر منهم وضربهم بالنار من قبل ما يضغطوا حتى الزناد ،سعتها ماهر اتأكد انه ميت وسعتها قال بصوت عالى : جيلك يا صحبى ، جيلك يا سيد الجبل .

جون وهو مبتسم : انا سمعت عن اللى اسمه حكم ، بيقولوا كان شخص ذكى وقوى ، مع ان من اللى شيفه قدامى فانتم شويه همج اغبيه .

ماهر : ماتتغرش انك حوليك رجالتك ، انت مكنتش تساوى مداس حكم .

ابتسم جون وقال : هو انت شفت حكم وهو بيتقتل ، انا عرفت انه كان بيبكى زى النسوان على رأيكم .

ماهر بعصبيه: كدب انت كداب ، انتم كلكم كدابين ، حكم عاش راجل ومات راجل ، حكم مكنش بيخاف من الموت ، حكم مات شهيد ، اللى زيكم هما اللى بيخافوا من الموت .

جون وهو مبتسم من عصبيه ماهر : نهايه حكم المجرم كان على ايد القائد العظيم جورج وليمزوالدى .

ماهر زاد غضبه لما عرف ان الضابط اللى قدامه يبقى ابن الخاين جلال سعتها قال :  خاين من صلب خاين .

جون : الكلام معاك تضيع وقت ، هقتلك واخل باقى رجلك يهربوا من الجل وبعدين هصطدهم زى الغنم .

وقبل ما يضغط جون على الزناد سمع صوت اربع طلقات ناريه ، كان المصدر جاى من وراه ، والاربع رصاصات اصابت اربع جنود انجليز اللى كانوا خلف ماهر .

جون اتصدم من اللى شافه ، وماهر مكنش فاهم حاجه ، بيلتفت جون للخلف يشوف مين اللى ضرب جنوده بالنار فلقى محدش موجود غير الضابطه هالينا ، فبصلها وهو مصدوم وقالها : ايه اللى انتى عملتيه ده يا هالينا ، انتى اتجننتى .

وجهت هالينا مسدسها فى وش جون وقالتله : انت زى ابوك بالظبط غروركم عميكم عن الحقيقه ، انتم الاتنين شيفنى هالينا وانا عمرى ما كنت هالينا ولا هكون ، انا ابقى ملحمه بنت سيد الجبل حكم ، هعيش فخوره باسمى ونسبى وهموت وان اشيلها فى قلبى .

ماهر لما سمع ملحمه وهى بتقول اسمها مكنش مصدق نفسه ، عيونه خنته وامتلت بالدموع وهو بيقول بنتى وبنت سيدنا ، انا مش مصدق نفسى ، وبص ل جون وقاله : دلوقتى اقدر اقولك ان الجبل رجعله الفارس بتاعه ، الايام الجايه هتكون سوده عليكم .

جون بعصبيه : اخرس ، ولسه بيوجه سلاحه نحيه ملحمه بس ملحمه كانت اسرع وضغطت على الزيناد وتخرج رصاصه من مسدسها وتستقر فى منتصف رأس جون اللى يقع سعتها ميت .

ملحمه قالت سعتها : مغرور .

داست ملحمه برجليها على جثت جون وعدت من عليه وقربت من ماهر وحضنته وقالتله : شمه فيك ريحه ابويا يا عم ماهر .

ماهر دموعه مغرقه وشه وبيبكى وهو بيقول : بنتى حببتى مش مصدق نفسى ، دلوقتى بس عرفت ان حكم مامتش ، طول ما انتى عايشه حكم عايش .

ملحمه : كانوا فكرين انهم هيقدروا يغيرونى وينسونى اهلى وناسى وينسونى شكل ابويا ، مكنوش يعرفوا ان كل ليله قبل ما انام افكر نفسى باسمى وانا منين وابويا مين ، واذكر نفسى بتارى اللى عندهم وحق دم ابويا اللى لازم اخده .

ماهر : نسخه من ابوكى ، فعلا انتى بنت ابوكى صوح ، يلا يا ملحمه يا بنتى نرجع مكانا قبل ما حد يجى وده خطر عليكى .

ملحمه : لا يا عم ماهر ، لسه فى حاجات مهمه معملتهاش ، لازم ارجعلهم .

ماهر : لو رجعتلهم هيقتلوكى ؟

ملحمه : ماتقلقش انا عرفه بعمل ايه ، بس انا عوزه الاول نعمل حاجه .

ماهر : قولى يا بنتى سمعك ؟

ملحمه : عوزه ازل جورج .

ماهر : ازاى ؟

ملحمه : هنقلع ابنه جون لبس الجيش ونعلقه من رجليه بالشكل ده ، وعرفه سعتها ان جورج هيتمنا الموت الف مره ولا يشوف ابنه ونفسه معرضين للاهانه .

ماهر : بس سعتها هيغضب ومش هنعرف هيتصرف ازاى ؟

ملحمه : ده اللى عوزاه ، الغضب بيعمى الواحد عن التصرف بحكمه ويغلط ، وانا مستنيه غلط جورج .

ماهر : يا بنتى انا طول عمرى فى خدمه ابوكى ، ودلوقتى انا ورجالتى فى خدمتك وتحت اشرتك .

ملحمه : تسلم يا عم ماهر ، تعالى ساعدنى ننفذ اللى انا عوزاه .

فعلا عملت ملحمه اللى فكرت فيه ، وبعد كده وقفت قدام ماهر وقالتله : امسك بندقيتك يا عمى واضربنى بالنار .

ماهر بانفعال : لا عشت ولا كنت يا ستنا .

ملحمه : اسمعنى يا عم ماهر ، لزم تضربنى بالنار حاجه سطحيه مش خطيره علشان اقدر ارجع للانجليز من غير ما يشكوا فيه ، لازم ابقى بنهم علشان اعرف هيتصرفوا ازاى .

ماهر : بس ده خطر يا بنتى ؟

ملحمه : ماتقلقش يا عم ماهر ، انا ملحمه بنت حكم مش هموت من جرح صغير يعنى .

مسك ماهر البنديقيه ، وصوب باتجاه دراع ملحمه ، وبعديها ضغط على الزيناد ، اصاب سعتها اطراف دراع ملحمه واتسبب لها بجرح مش خطير ، وسعتها قالتله روح انت يا عم ماهر واستعد انت والرجاله للى جاى ، صحيح قبل ما انسى خلى بالك عندك خاين بين رجالتك ، انا معرفش اسمه بس هو عده ودن مقطوعه .

ماهر : عرفته .

ملحمه : اتخلص منه بسرعه .

ماهر : هيحصل ان شاء الله .

ملحمه : يلا يا عم ماهر اتحرك انت وامشى بسرعه ، اكيد فى دوريه على وصل لاننا اتأخرنا .

ماهر : خلى بالك من نفسك يا ست الجبل .

ملحمه : ماتقلقش عليا .

مشى ماهر وساب ملحمه اللى كانت بتنزف ، ومع الوقت حست بالاغماء من النزيف واغمى عليها .

مامرش وقت كتير وجت دوريه فعلا تدور عليهم ولقتهم ونجلتهم جميعا الا جون اللى كان لازم يبلغوا قائد الجيش الانجليزى بمصر باللى شفوه وسعتها امر جورج ان محدش يلمس ابنه لغايه لما يحضر .

لما حضر جورج وشاف الطريقه المهينه اللى ابنه اتعلق بيها سعتها اقسم انه يهد الجبل على اللى فيه مهما كان التمن .

اما ماهر اول لما وصل الجبل طلب الجاسوس وقتله فى وقتها ولما سألوه الرجاله سبب قتله قالهم انه جاسوس ومعرفش حد هو عرف منين انه جاسوس .

بعد كام ساعه فتحت ملحمه عنيها لقت نفسها على سرير فى مركزعنايه تبع الجيش ، وكان فى انتظارها القائد العام لجيش بريطانيا فى مصر ايوه جورج ابو جون مستنيها تصحى .

جورج : ازاى جون يموت وانتى جنبه ؟

هالينا : احنا اتفاجأنا ان بدل ما نعمل احنا كمين لقينا معملنا كمين .

جورج : ازاى ؟

هالينا لما وصلنا المكان روحنا بدرى ننصب كمين ونستنا ماهر ، ظهر قدمنا ومعاه اتنين من رجالته ، وحصل حوار بين جون وماهر ، وكل شيء كان طبيعى ، بس مكناش نعرف ان ماهر مكنش لوحده ، كان معاه جيش كبير وحوطونا .

طلبت من جون اننا ننسحب بس رفض ، كبرياءه منعه واستمر وقال انه هيقدر عليهم ، ماهر طلب منه الاستسلام بس رفض بس مع الوقت استسلما لما انا انصبت والاربع جنود ماتوا وجون عرف ان مفيش فايده .

جون سلم نفسه ، وماهر مكنش هيموته كان عاوز ياخده اسير بس جون قاله ان هو ابن قائد قوات بريطنيا وانك مش هتسكت وقال اسمك جورج وليمز وسعتها ماهر اتغير ورفض ياخد جون اسير وقتله وهو بيقول تار حكم لازم يتاخد .

وبعديها اغمى عليا ومش فاكره حاجه .

جورج : هدفعهم التمن غالى .

ملحمه : مين حكم ده سيدى القائد ؟

بص جورج ل هالينا وقالها : كان همجى متمرد وخد جزاته ، عوزك تتحسنى بسرعه ، قدمنا حرب جايه .

هالينا : حاضر سيدى .

خرج جورج من المكان ، وفى اللحظه ديه اترسم على وش ملحمه ابتسامه ماكره .

الى هنا يكون نهايه حديثنا اليوم ولكن لم تنتهى روايتنا بعد ، ارجوا ان تنال اعجابكم ويسعدنا مشاهده تفاعلكم وتعليقاتكم .

لو اى حد حابب ينشر الروايه بصفحته او باى جروب يتفضل ، بس فضلا انسبهالى لانها مجهودى .

اترككم فى رعايه الله 

yasser oda